انتشارات اهورا

[عاشقانه‌های آریلد نیکوئیست منتشر می‌شود]

00«عشق با گام‌های مینور» عاشقانه‌های آریلد نیکوئیست به ترجمه مهدی اورند توسط انتشارات سرزمین اهـورایی منتشر می‌شود. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سرزمین اهـورایی مجوز چاپ کتاب « عشق با گام‌های مینور » با ترجمه مترجم  گرامی مهدی اورند صادر شده است و این اثر برای نخستین بار در ایران به زودی در فروست شعر جهان این انتشارات منتشر می‌شود.

مترجم در بخشی از مقدمه‌ی کتاب می‌نویسد: «آریلد نیکوئیست یکی از پیشگامان شعر مدرن نروژ است اما نه آن‏طور شاعری که هیاهوی پیرامون جابه‏جایی ها (جابه‏جایی مفاهیم و سازوکارها) و گرد و غباری که از تحولات و تغییرات برمی‏‌خیزد، تصور ما از شاعران پیشگام را شکل داده است. شاید به این دلیل که شعر او - اگرچه در دهه 70-1960 میلادی بالید – خلاف جریان غالب هرگز تمایلی برای بدل شدن به سلاحی سرد نشان نداد. انگشت اشاره‏اش را جز به زیبایی‏ای که درون خود خلق می‏کرد، به سویی نگرفت و شعرش چنان‏که منازعات اجتماعی و سیاسی جامعه‏اش در مفاهمه و گفت‏وگویی درونی راه صلاح می جست، با خود به گفت‏وگو نشست. شعر او مثل خلیج‏هایی که مرزهای نروژ را چاک‏چاک می‏کند، عمیق و آرام است اما به آرامی دست در کار شرحه شرحه کردن ذهن مخاطب دارد.
شعر او گفت‏‌وگویی درونی میان عشقی عمومی و مرگی ناگزیر است. عاشقانه‏‌های او حکمت‏ آمیزند. اختصاصی نیستند. بار عام‏اند و اگرچه حضور شاعری عاشق و اندوهگین را به رخ می‏کشند، از معشوقی خصوصیت‏ ناپذیر سخن می‏گویند، معشوقی که گاهی حتا از بار جنسیت شانه خالی می‏‌کند.
عاشقانه‏‌های نیکوئیست به بیان بهتر، شعرهایی درباره عشق‏اند، عشقی که گاه تنها میان دو نفر نیست، میان یک نفر است با همگان. شاید به همین دلیل است که بیش از همه چیز، زیبایی ارجاع‏ ناپذیر تصاویری که خلق می‏‌کند ذهن مخاطب را روشن می‏‌سازد.
او در تمام شعرهایش از این عشق عمومی سخن گفته است و از عمومیتی دیگر، مرگ ناگزیر. گویی او به جهانی می‏‌اندیشد که در آن، چنان‏که مرگ قطعیتی گریزناپذیر است، زیست همدلانه نیز به امکانی برای تسلیم رضایت‌مندانه به مرگ بدل می‏‌شود.»

 همچنین به قلم یان اِریک وولددر مقدمه کتاب آمده است:
« کمتر کسی‏‌ست که آ‏ریلد نیکوئیست را نشناسد؛ سودازده‏‌ای ساده و شوخ. کسی که خودش را «آریلد شاعر» می‏‌نامید و همراه با پِر بورتِن و اولاو رکس تلنگری به شهر می‏زد با این جمله: «نخست‏‌وزیر، شاه و من تغییرات مشخص می‏‌خواهیم!»


ضمن قدم‏ زدن در پایتخت، آن‏ها‏ درباره‏‌ی پالتوی تازه‏‌ی پادشاه، کفش‏های ژنده‏‌ی شاعر و دفتر و دستکِ سربار دولت گفت‏‌وگو می‏‌کردند تا اینکه بحث با گیلاسی آبجو در رستوران س̊کانسِن  پایان گرفت و پادشاه پرسید: «واقعا تو به چه مشغولی؟ آریلد!»
گفتم: «من شاعرم. این چیزی‏ست که من هستم. من زیباترین شعرها را می‏نویسم که به ندرت چاپ می‏شوند. من برای حلزون‏ها‏ و آفتاب می‏‌نویسم. برای ماه و آهنگرها و ریش تراش‏ها‏... اگر من شا‏ه‌‏بود‏م – این طور ادامه دادم – سراسر روز را پیچیده در روبدشامبر ابریشمی ‏تو، به تکرار بلند و  یکنواخت مدحی سرخوش سپری می‏‌کردم.»
«چه کسی را می‏‌خواستی مدح کنی؟» شاه پرسید.
«خیلی‏‌ها‏!» من گفتم. «در هر جایی، ثروتمندان، فقرا، چینی‏‌ها‏، سلمانی‏‌ها‏، کمی ‏از هر کدام.»
آریلد نیکوئیست یک ورودی ممتاز به شعر نروژی است که می‏تواند با آثار سیگبیورن اُبستفِلدر، کلائِس گیل و آلف پرویسِن مقایسه شود. نویسنده‏ا‏ی با درکی عالی از اینکه خودکاری که همین الان در دست اوست فرصت نوشتن چه نوعی از ادبیات را در اختیار او می‏گذارد. نخستین بار که نیکوئیست در این جایگاه قرار گرفت، بی درنگ صاحب سبک خودش بود. البته زمانی در خاموشی صرف شده‏ بود بی آن‏که همگان او را ببینند. بعد از نخستین اثر او، رمان کودکانه‏‌ی‏ «حلقه‏‌ها‏یی در دریاچه‌‏ی تابستانی» هفت سال در پریدن از شاخه‏ا‏ی به شاخه‏ا‏ی و کورمال جستن سپری شد تا آن‏که با انتشار کتاب منثور «دکستِر و داداتِر»  و پس از آن «پالتو می‏‌نگارد و می‏‌گوید» در جایگاه شاعری حرف‌ه‏ا‏ی ایستاد.

آن‏چه ‏آریلد نیکوئیست در ادبیات نروژ به میدان آورد، کشف شعر در گستره‏ا‏ی متنوع از موضوعات، استراتژی زبانی و دایره‏‌ی واژه‏‌گانی است. همزمان که ‏ا‏و آهنگ نثرش را به رخ می‏‌کشد به‏ آ‏ن جریانی هموار از گویش به‏ روز شده‏‌ی‏ اسلو می‏‌دهد؛ با زِبری طبیعی‏‌ای که گوننار لارسِن و یوهان بورگِن در «سبک خوشگل» خود آن را مجاز نمی‏دانند.

با قلمی‏ کردن زندگی نوشت‏ه‌ا‏یی در قالب رمان‏های «کودکی» و «نوجوانی» او شرحی از سرگذشت خویش به جای گذاشته‏ ا‏ست. نوشتاری جذاب در فرا زبان و گفتارهای روزانه در رمان‏‌ها‏‏ی درهم تنیده، داستان‏ها‏‏ی کوتاه و متن‏ ها‏ی دیگر او. در «نامه‏‌ها‏ی کولویکا»  و آثاری دیگر، آریلد نیکوئیست شیوه‏‌ی نوینی از گونه‌‏ی ا‏دبی مکاتیب نروژی ارائه می‏‌دهد.
آریلد شاعر در سال‏ها‏ی آخر زندگی از آرامشی برخوردار بود تا در سایه آ‏ن، کلماتش را جمع‏ وجور کند. مجموعه‏ا‏ی 780 صفحه‏ا‏ی از آثار منثور او برای بزرگسالان با عنوان «آریلد نیکوئیست می‏گوید» در سال 2000 منتشر شد. کتاب‏ها‏ی «دکستر و داداتر»، «بلَش و داستان‏ها‏‏ی دیگر» (درباره‏‌ی هنر پول بازی و چیزهای دیگر)، «گفته‏‌ها‏ی R برای نروژی‏ها‏» (همراه با داستان شاهکار« آن‏ها‏ فکر می‏‌کنند؟»)، «در گـَـیلو، تام گفت» (عنوانی عالی برای یک کتاب)، «سفر حیرت انگیز گیاکومتی» (نه درباره‏‌ی آن مجسمه‏‌ساز، دوباره درباره‌‏ی تام)، «آوازهای کروکودیل» )(مجموعه‏‌ی شعر کودک) با هشت بار تجدید چاپ نیز از جمله‏‌ی دیگر آثاری هستند که ‏ا‏و در این سال‏ها‏ منتشرکرد...»

از شعرهای کتاب:

زن زیبا
         به خانه برمی‏گردد
                                از کار
        جارویش را به کناری وامی‏‌نهد
        و در درگاه می‏‌رقصد
                                   با نقش ماهرانه‏‌ی‏ لبخندی بر لب‏ها‏
                                  انگار در دست لانه‏‌ی پرنده‏‌ا‏ی دارد و
                                  گربه‏‌ا‏ی در کنار
                                                       که ‏ا‏نگشت‏‌ها‏ی پای برهنه‏‌ا‏ش را می‏‌لیسد انگار
                                  در ناامیدی
                                  در شادی
                                 همیشه
      رفت‌‏وآمد بازوهایش
                                گستردن قالیچه‏‌ی‏ خردی است برای کسی
                                خودش می‏‌داند این را
                                                            شاید
      با این همه بازایستادن نمی‌‏تواند
      با این همه بازایستادن نمی‌‏تواند
      از خود درآمده می‏‌رقصد
      قشنگ می‏‌رقصد
      گل‏ها‏ی سرخ
      زیر پیراهنش آماس می‏‌کنند
                                         آرزوهای بودار او هستند
      با جاروی همیشگی کنج دیوار

 

 

کتاب عشق با گامهای مینور، عاشقانه‌های آریلد نیکوئیست با ترجمه مهدی اورند و طرح جلد مجید ضرغامی که فروست شماره‌ی19 شعر جهان انتشارات سرزمین اهـورایی را به همراه دارد به زودی توسط انتشارات سرزمین اهـورایی در قطع رقعی منتشر شده  روانه‌ی بازار نشر خواهد شد.

 

خبرنامه اهورا

نام:

ایمیل: